उनको वचनले दुख्यो मन आज
र पो चाल पाएँ बाँचेकै रहेछु
आघातले पत्थर बन्छ मुटु भन्थे
आफूभित्र मान्छे साँचेकै रहेछु

एकान्त रोजेँ सारा संसार भुल्न
सकिनँ ढाँटेर आफैँलाई छल्न
पीरको जलनले पछि हटेँ चुपचाप
र पो चाल पाएँ कायर पो रहेछु
दु:ख खेप्न सक्ने उठ्छ माथि भन्थे
आफूभित्र आफैँ घायल पो रहेछु

सम्हालेर छामेँ टुट्छ्यौ कि भनेर
चिन्दै चिनिनँ त्यति धेर चिनेर
गीतको हरफमा गाउँदै रहेँ छिनछिन्
र पो चाल पाएँ अल्झेकै रहेछु
बग्ने खोला कहिल्यै रोकिँदैन भन्थे
बाफिएर शीतमा बल्झेकै रहेछु