म माटो मुनिको बीउ

भरखरै एउटा कोमल हातबाट रोपिएको छु

खुला आकाश र उज्यालोसित बिछोडिएको छु

सिर्जना गर्न अँध्यारो पनि पिउनु पर्दोरहेछ

म अहिले

धरतीभित्रै

अँध्यारो पिएर बाँचेको छु

यतिबेला

आफ्नो भन्नु-

आफैँभित्रको पीडा छ

मलाई थाहा छ

यही पीडाले

मलाई उमार्न सक्छ

यो पनि थाहा छ

यही पीडाले

मैलाई मार्न सक्छ !

कुकुरको एकनासे भुकाइ
प्वाल पारिरहेछ; मथिङ्गल

किथ्राको किरकिर
झमझमाइरहेछ; रक्सीको नशा झैँ

विजुलीको तारमा बसेर
खुर्पे जून चपाइरहेछ; लाटोकोसेरो

म अँध्यारोले
लथपथ भिजेको छु
मेरा सबै छिमेकी
निथ्रुक्क छन् अँध्यारोले !

चिलाउनेको रूखले घोषणा गर्‍यो
अब सबै रूख चिलाउने बन्नु पर्छ
र फैलाउनु पर्छ आफ्नो अस्तित्व
अर्थात्
हामी सबै चिलाउने बन्नु पर्छ

श्रीखण्डको रूखले इन्कार गर्‍यो
र भन्यो-
कृपया !
म त आफू
काटिएर पनि
ताछिएर पनि
चन्दन बन्नु पर्छ
मान्छेको निधारमा दलिनु पर्छ
शीतलता प्रदान गर्नु पर्छ मैले

म चिलाउने बन्ने छैन
म चिलाउने बन्ने छैन ।