मेरो बडा……दशैं
 
 

दिदी शान्ति ठटालले- ‘आभास ! मलाई तिम्रो संगीतमा गाना गाउने धोको रहेको छ ।’ भन्नु भएको निकै भयो तर मैले उहाँको धोको पुरा गर्न सकेको छैन । उहाँजस्तो स्वनामधन्य गायिकाले यसो भन्नु मेरो लागि उत्साहको विषय हो । लगातार सोच्दै छु । दिदीलाई दिने मेरो कम्पोजिशन खै कहिले फुर्ने हो ?

Read More

फुटपाथै फुटपाथ

यात्रारत,

एउटा सुदूर भविष्य

चप्पले लङ-मार्च

प्याऽऽट्-प्याऽट्

प्याऽऽट्-प्याऽट् 

भूत-वर्तमान

वर्तमान-भविष्य

फुटपाथै फुटपाथ

स्खलित,

अनेकौं विस्थापित सपना

Read More

काठमाण्डौको चिट्ठी
 
एयरपोर्ट छेउमा.. मेरो प्यारो मान्छे !

मोनामी शाही

पानी रोकिएन । छाता पनि थिएन । सवारीको चाप छिचोल्दै जेब्राक्रस पार गरेपछि एउटा चिया पसलमा थियो केही तन्नेरीको कोलाहल । म छेउमा पुगेँ । र, मगाएँ एक ग्लास कडा कफी । 

हरेकको छेउमा छ कुनै चाइनिज झोला । अधिकांश युवाको गलामा माला झुण्डिएका छन् । मानौं उनीहरू ठूलै खेलमा विजयी भएका हुन् । निधारमा टीका पनि छ । तेल घसेर चिल्ला-चाप्लाजस्ता देखिए पनि उनीहरूको अनुहारमा तेज छैन । फुस्रो, सियाँलमा ढुबेजस्तै र अभ्यन्तरको उदासी आँखामा टप्केको छ । अनुमान लगाएँ- यिनीहरू पक्कै गल्फतिर हानिन थालेका हुन् । ‘उता पुगेपछि हाम्रो एउटै कम्पनी परेछ ?’ मेरो अनुमानमा पूर्णविराम नलाग्दै छेबैमा बसेको एउटा अधबैँसेले सोध्यो । अर्कोले चियाको सुर्पि तान्दै भन्यो- ‘के थाहा ?  दलेले त हामी सबैको एकै ठाउँमा हो भन्दै थियो।’ अलिक पछि थाहा भयो, ‘दले’ भनेको दलाललाई रहेछ । म मनमनै हाँसे । दले अर्थात् दलालको अर्थ बुझेपछि ।

Read More